प्रत्येक दिने प्रयोगितं तैलं उत्पद्यते। तत् वाहनानाम्, कार्यशालानाम्, उद्योगानाम्, यन्त्राणां चान्ये च स्थानेषु आगच्छति। यद्यपि किंचित् जनाः एव तस्मिन्नस्त्येव चिन्तयन्ति यत् प्रयोगेऽन्ते तस्य किं भविष्यति। एषु समुदायजागरूकता महत्ववति। उत्तरदायित्वयुक्तं प्रयोगिततैलप्रबन्धनं केवलं कार्यशालासु, पुनर्चक्रणकर्तृषु, सङ्ग्रहणसंस्थासु वा सीमितं न भवेत्। एषु स्थलासु निवसन्तः च कार्यं कुर्वन्तश्च जनाः अपि ज्ञातव्यं यत् प्रयोगिततैलं यथावत् सङ्ग्रीत्वा यदा सम्यक् न प्राप्यते वा उपेक्षया सञ्चालितं वा निष्कासितं भवति तदा किं परिणामः स्यात्।
साक्षात्कारः साधूनि संभाषणैः आरभते
A सामुदायिकसजागतिक्षेपणम्सर्वदा क्लिष्टं स्यात् इत्यनिवार्यम् न। कदाचित् एषः कार्यशालायां, समीपवर्ती सभायाम् अथवा स्थानिकसामुदायिककार्यक्रमे साधारणसंवादेन आरभितुं शक्यते। जनान् यत्र परिशिष्टतेलः आगच्छति, तस्य भूमौ अथवा नालिकासु न क्षिप्तव्यम्, उचितस्य सङ्ग्रहस्य च पुनर्विनियोगस्य कारणम् दर्शयितुं शक्यते। लक्ष्यम् तु जनानां प्राविण्यानुप्रदानेन भारं कर्तुं नास्ति। तेषां जीवने प्रतिदिनप्रयुक्तिं कर्तुं शक्यम् इव जानकारीं प्रदातुं इत्येव लक्ष्यः।
महत्त्वपूर्णजनानां सम्यक् संपरगच्छन्ति
विभिन्नाः जनाः प्रयुक्ततेलम् विभिन्नप्रकारेण अनुभवन्ति। कार्यशालानिधायकः प्रतिदिनं प्रयुक्तयन्त्रतेलेन व्यवहरति। वाहनाधिपः केवलं तस्य तेलपरिवर्तने दृष्ट्वा अनुभवति। व्यापारः यन्त्रविन्यासेन अधिकं प्रयुक्ततेलम् उत्पादयति। संग्रहकर्मकराः स्वजीविकायाः अङ्गं प्रति तं संलिङ्ग्नं कुर्वन्ति। एतेषां समूहमध्ये प्रत्येकस्य भूमिकम् अस्ति। सामुदायिकजागरूकता कार्यक्रमाः एतानि संवादानि जनानम् समीपीकुर्वन्ति च सम्यक् प्रयुक्ततेलस्य व्यवस्थापनम् तेषां कर्मप्रयोगे कथं स्यात् इति बोधितुं साहाय्यं कुर्वन्ति।
संग्रहस्य पृष्ठस्थजनानां जनसंज्ञा समाविष्टा भवेत्
संवादस्य अन्यः एकः अंशः यः प्रायः अतीतः भवति - यः जनाः प्रयोगीकृतमन्तः तेलं सङ्गृह्णन्ति। सङ्ग्राहकाः तल्लघुभूमौ कर्म कुर्वन्ति च प्रयोगीकृतमन्तः तेलजनकः पुनरावृत्तिकुटुम्बस्य च मध्ये महत्त्वपूर्णः सम्बन्धः सन्ति। तेषां सुरक्षा स्वास्थ्यकार्यपरिस्थितयश्च अपि ध्यानार्थं योग्याः सन्ति। अतः जनजागरणस्य अभियानानि सुरक्षितसञ्चालनम्, उचितसङ्ग्रहणम्, यातायातम् च यथासंभवं पर्याप्तसुरक्षासाधनस्य महत्वं च दर्शयितुम् सूचना समाविष्टुं शक्नुवन्ति। यदा समुदायाः सङ्ग्राहकानां कार्यं अवगच्छन्ति तदा ते अपि उत्तरदायित्वपूर्णसङ्ग्रहणम् अपशिष्टव्यवस्थापनस्य महत्त्वपूर्णांशरूपेण पश्यन्ति।
एकस्मिन् घटने परिमितमभोयं ज्ञानेन गमनम्
एकः चेतना सत्रः संवादं प्रारम्भयितुं शक्नोति, किन्तु नियमितं सहभागिनं तं निरन्तरं धृत्वा धारयितुं साहाय्यम् करोतिःरूओएमएफअस्माकं समुदाय-जागरूकता-अभियानाः समुदायेषु उत्तरदायीं प्रयुक्ततेलव्यवस्थापनं सुलभवार्ता-शैक्षिककर्मणि च व्यवहारिकसूचनायां च नीतुम् अभिप्रायन्ते। वयं जनान् बोधयितुम् इच्छामः यतः प्रयुक्ततेलम् वाहनाद्यन्तरं संलिङ्गं लुप्तमिव न भवति। अनन्तरं यत् करोति तत्सर्वम् महत्वपूर्णम्। यः समुदायः प्रश्नं अवगच्छति सः उत्तमानि विकल्पान् क्रियतुं, सम्यक् प्रश्नान् पृच्छतुं च तेषां चेष्टां प्रोत्साहयितुं शक्तः। कारणं यतः उत्तरदायीं प्रयुक्ततेलव्यवस्थापनं पुनचक्रकार्यालये आरभते न। तत् जागरूकता इत्यस्मात् आरभते - च जागरूकता जनैः आरभ्यते।
